Populiermelkzwam (Lactarius controversus)

Populiermelkzwammen bij WaterborghPopuliermelkzwammen bij FanerwegPopuliermelkzwam (onderzijde)

De populiermelkzwam is een forse paddenstoel (diameter 8 tot 25 cm) die bij zijn gastheerboom dikwijls in groot aantal verschijnt, in groepjes of in heksenkringen. Het is een ectomycorrhizapartner van abelen, populieren (1,3,4) en wilgen, waaronder de kruipwilg (Salix repens) (3,6,10).  In zeldzame gevallen schijnt de paddenstoel ook te kunnen voorkomen bij elzen, tamme kastanjes en eiken (3). Kenmerkend zijn de ivoorwitte tot bleekgele hoed met rozekleurige vlekken (5,7,8) en de aanwezigheid van aarde of plantendelen op het hoedoppervlak, aangezien de paddenstoel in uitgespreide toestand uit de grond komt en de hoedhuid bij vochtig weer kleverig is. De hoedrand is ingerold. De plaatjes zijn aanvankelijk bleekgeel, maar later vleeskleurig of roze en staan dicht opeen. Het melksap is wit en verkleurt niet; het smaakt buitengewoon scherp. De steel is kort en dik, maar aan de basis dunner dan in de nabijheid van de hoed. Het vlees van de paddenstoel heeft een brokkelige structuur. Hoewel de populiermelkzwam te boek staat als een liefhebber van stikstofrijke grond, verscheen hij in een Duits onderzoek alleen in populierenaanplant wanneer deze niet was bemest (2).

Naam

Lactarius betekent "melk gevend”. Bij beschadiging komt er melksap uit de paddenstoel. Controversus betekent "tegenover elkaar staand" in de zin van "vijandig". Dit heeft betrekking op de scherpe smaak (9).

Eetbaarheid/nut

Vanwege hun brandend scherpe smaak zijn populiermelkzwammen volstrekt oneetbaar.

Waar gevonden

Populiermelkzwammen hebben wij aangetroffen bij de parkeerplaats van het voormalig zwembad De Waterborgh, langs de noordkant van de Fanerweg bij de Gaickingalaan, en langs het Aduard 800 pad bij natuurgebied "Het Stort". Steeds in de nabijheid van Canadapopulieren of abelen.

Literatuur 

1. Baum C, Leinweber P, Weih M, Lamersdorf N, Dimitriou I (2009) Effects of  short rotation coppice with willows and poplar on soil ecology. Agriculture and Forestry Research 59:183-196.
2. Baum C, Makeschin F (2000) Effects of nitrogen and phosphorus fertilization on mycorrhizal formation of two poplar clones (Populus trichocarpa and P.tremula x tremuloides). J Plant Nutr Soil Sci 163:491-497.
3. Cabon M, Adamcik S (2014) Ecology and distribution of white milkcaps in Slovakia. Czech Mycology 66:171-192.
4. Cripps CL (2001) Mycorrhizal fungi of aspen forests: Natural occurrence and potential applications. USDA Forest Service Proceedings RMRS-P-18, 285-298.
5. Hunter AJ a.o. Lactarius controversus. Webdocument op en.wikipedia.org.
6. Kreisel H (1965) Ektotrophbildende Pilze als Begleiter der Kriechweide, Salix repens L. Westfälische Pilzbriefe 5:135-139.
7. Kuo M (2011) Lactarius controversus. Webdocument op www.mushroomexpert.com.
8. Rosascheckiger Milchling. Webdocument op de.wikipedia.org.
9. Rosascheckiger Milchling Lactarius controversus. Webdocument op tintling.com.
10. Van der Heijden EW, De Vries FW, Kuyper TW (1999) Mycorrhizal associations of Salix repens L. communities in succession of dune ecosystems. I. Above-ground and below-ground views of ectomycorrhizal fungi in relation to soil chemistry.
Can. J. Bot. 77: 1821–1832.

Terug naar de soortenlijst